Историска панорама. – Лаодикија, седми и последен град на Христовата листа, претставувала вистински трговски рај. Била неизмерно богата и безмерно се гордеела со своето богатство. Во 60-та година по Христа, кога градот го запустил земјотрес, Лаодикија не примила, како другите градови, помош од Рим, туку самата себе се обновила. За голем дел од своето богатство Лаодикија им должела на комерцијалните и банкарските потфати. Значајно е тоа што на градскиот пазар се продавала скапа црна волна, мека и сјајна, која подоцна се преработувала во ценети ткаенини и покривки. Лаодикија била позната по своето медицинско училиште и по очниот мелем правен од локалните состојки.

Историска панорама. – Југоисточно од Сард, и во негова близина, се наоѓала Филаделфија, сместена, како и Тијатир, на широка височинка меѓу две плодни долини. Едната од тие долини нудела природен премин, “отворена врата“ низ планините кон исток, придонесувајќи во голема мера за трговскиот успех на Филаделфија и за нејзиното културно влијание. Како и за другите градови за кои зборувавме, и Филаделфија повремено била разурнувана од земјотреси. По еден таков земјотрес, граѓаните долго време живееле во колиби по околните полиња, не осмелувајќи се да се вратат во домовите.

Сард, млитава црква

Историска панорама. – Сард себеси се сметал за град што не може да се освои. Слично на Пергам, бил сместен високо, на планински гребен. Главниот дел од градот се издигнувал околу 300 метри над долина, на врв на една речиси стрмна карпа.

Тијатир-црква која што попуштила пред Езавела

Историска панорама. – Градот Тијатир не бил морско пристаниште како Ефес или Смирна. Сместен на блага угорнина, не бил засолнет со планински падини како Пергам. Сепак, положбата на главниот пат, каде што се спојувале две долини, му овозможувала да учествува во мошне динамичниот трговски промет.