Кога човекот зачекори на Месечината, неговите први зборови ги запамети целиот свет. Космонаутот Армстронг тогаш рече: „Оваа е малечок чекор за човекот, но џиновски за човештвото„. Одненадеж човекот со џиновски чекор зачекори во ѕвездените простори. Научниците тие денови имаа многу да кажат за летот на Месечината од научна гледна точка. Во часот на оваа голема победа на човечкиот ум и на најголемото остварување на човечкиот дух, нагласок е ставен врз човечката генијалност. Иако Бог го создал човекот и сите негови способности, човечката генијалност е пренагласена, а Божјето величество занемарено.

Овде ќе споменеме бројки кои се над човечките способности за да се справи со нив и да ги управува. Тие упатуваат на некој кој има сила да ги создаде и да ги контролира.

Се мисли дека пред околу 10 – 20 милијарди години, целата енергија и материја била во едно. Потоа настанала експлозија, која се ширела насекаде. Се претпоставува дека од експлозијата се создадени два елемента; водород и хелиум. Од каде се другите елементи кои денес ги знаеме ? Според теоријата тие произлегле од термонуклеарната фузиона реакција длабоко внатре во одредени ѕвезди. Кога тие ѕвезди

експлодирале  (супернова ) елементите се распрснале низ вселената. Овие остатоци од суперновата повторно се акумулирале и се оформил материјал за Сончевиот систем. Што утврдиле денешните научници.

Од сите соѕвездија, кои на целиот небесен свод ги има 89, Библијата спомнува само неколку, и тоа само два или три пати. Тоа се соѕвездијата Голема Мечка, Орион и Плејади, чии имиња потекнуваат од грчката митологија. Преведувајќи го Стариот завет, Ѓуро Даничиќ, ги користел народните имиња и ги наведувал по ист редослед. Прв пат овие соѕвездија се спомнуваат во Книгата на Јов: ”Тој ги создал Големата Мечка, Орион и Плејадите и ѕвездите на јужното небо” (Јов 9,9).